آينه........
ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۳/٦/٢٩  
  باسمه تعالی                                                                                                                      
        آينه
     می بينـــــم صــــــورتـمو تو  آينــــه      
       با لبی خسته می پرســم از خودم
     اين غريبه کيه از من چی می خواد   
        اون به من يا من به اون خيره شدم
     باورم نمی شه هر چی می بينــم     
       چشمامو يه لحظه رو هــم می ذارم
     به خودم ميگــــم که اين صورتکـــه      
      می تونـــــم از صورتـــم ورش دارم
     می کشـــــم دستـمو روی صورتم     
        هر چی بايد بدونم دستــم می گــه
     منو توی آينــــــه نشــــــون ميـــده  
          می گه اين تويی نه هيــچ کس ديگه
     جــــــای پاهــــــا ی تموم قصـه ها     
        رنگ غربـــت تو تمـــــوم لحظـــه ها
     مونـــــده روی صورتـــــت تا بدونـــی   
         حالا امروز چی ازت مونـــده به جـا
                     آينه می گه                         
           تو همونی که  يه روز                                  می خواستی                                خورشيد رو                                           با دستت بگيری
     ولی امروز شهر شب خونت شده    
          داری بی صدا تو قلبت می ميـری
     می شــــــــکنم  آينه رو تا دوبـــاره       
      نخــــــواد از گذشــته حرفـی بزنـه
      آينه  می شکنه هزار تکه می شه       
    اما باز تو هر تيـــــکش عکـــس منه     
     عکسها با دهن کجی به من می گن     
     چشــــم اميــــد و ببـر از آســـمون
     روزا با همديــــــــگه فرقــــــی ندارن     
      بوی کهنـــــگی می دن تمومشون   

کلمات کلیدی: